Związek Literatów Polskich Oddział w Poznaniu

Członkowie ZLP Oddział w Poznaniu:

Anna Andrych

Urodziła się w Zduńskiej Woli. Debiutowała wierszem na łamach „Zielonego Sztandaru” w 1985 r. Dwa lata później w rodzinnym mieście stała się współzałożycielką Klubu Literackiego TOPOLA. Publikowała w licznych czasopismach, m. in. w „Metaforze”, „Frazie”, „Tyglu Kultury”, „Wiadomościach Kulturalnych”, „Integracjach”, „Siódmej Prowincji”, w prasie polonijnej Kanady, Wielkiej Brytanii i Norwegii oraz w prasie czeskiej.
Wydała arkusz poetycki pt. „Kariatyda”(1987), tomiki: „Jabłoń” (1991), „Do dna” (1996), „Ucieczka z Hadesu”(1998), „Rękawiczka”(2000). Jury XIX Międzynarodowego Listopada Poetyckiego w Poznaniu uznało tomik „Do dna” za najciekawszą książkę poetycką 1996 roku.
Anna Andrych jest laureatką kilkudziesięciu konkursów ogólnopolskich, (m. in. I nagroda w „Łódzkiej Wiośnie Poetów”). Jej wiersze znalazły się w licznych antologiach i almanachach literackich.

Bogumiła Antkowiak-Manc

Ukończyła studia magisterskie w Instytucie Sztuki i Kultury Plastycznej Uniwersytetu Zielonogórskiego w 2003 r. Swoje wszechstronne zainteresowania rozwijała na studiach podyplomowych na wydziale Arteterapii gnieźnieńskiej Wyższej Szkoły Humanistyczno – Menadżerskiej i na Wydziale Kultury Plastycznej ASP w Poznaniu. Mieszka w Gnieźnie. W latach 1995-1998 była członkiem Stowarzyszenia Jeszcze Żywych Poetów

Jest autorką trzech książek poetyckich: „Źrenice kłamstwa” (Gniezno 2007), „Na skrzydłach gonitwy”(Gniezno 2008), „Obok czasu”(Gniezno 2008), „Przed świtem”(Gniezno2010). Jej wiersze i opowiadania zostały opublikowane w ponad 30 almanachach i antologiach. Jest laureatką konkursów literackich i malarsko – rzeźbiarskich. Członek ZLP od 2009 r.

Ryszard Biberstajn
Urodził się 15 kwietnia 1957 r. w Śmiglu. Mieszka w Lesznie. Ukończył studia polonistyczne na Uniwersytecie Wrocławskim w 1980 r. Ponadto jest absolwentem studiów podyplomowych z zakresu religioznawstwa, a także bibliotekoznawstwa i informacji naukowej. Jest autorem siedmiu książek poetyckich i prozatorskich: Język porozumienia – poezje (1988), Zwykłe porządki rzeczy – poezje (1991), Smutna radość – poezje (1997), Zielone cukierki – opowiadania (1998), Profil w kamieniu – poezje (1999), Minutę niżej – poezje (2001), Trzy rzeki – opowiadania (2003). W 2008 r. ukaże się kolejny tom wierszy pt. Nie do pojęcia. Zajmuje się także dziennikarstwem i krytyką literacką. Stale współpracuje z TV Leszno.
W orbicie jego zainteresowań literackich znajduje się poezja liryczna, w której podejmuje tematy uniwersalne, związane z problemami przemijania i konfliktu jednostki ze zbiorowością.
W opowiadaniach maluje zmitologizowany obraz małego miasteczka, które odeszło już w przeszłość, podobnie jak spędzone w nim dzieciństwo. Na kartach Zielonych cukierków i Trzech rzek pojawiają się postacie charakterystyczne dla pejzażu małomiasteczkowej rzeczywistości – nierzadko odmieńcy i włóczędzy. Ten mikrokosmos widziany jest w podwójnej perspektywie; z jednej strony oczyma dziecka, a z drugiej – przez pryzmat wspomnień.
Ryszard Biberstajn jest też autorem tekstu do widowiska muzycznego skomponowanego przez Zbigniewa Kozuba pt. Oratorium leszczyńskie, którego prawykonanie odbyło się w grudniu 1997 r.
Ryszard Biberstajn jest doktorem nauk humanistycznych, członkiem Związku Literatów Polskich i wiceprezesem Leszczyńskiego Stowarzyszenia Twórców Kultury.

Tadeusz Bogacki

Urodził się 11 maja 1940 r. w Cissach. Mieszka w Zaniemyślu. Studiował astronomię i fizykę. Dziesięć lat uczył w szkole podstawowej i dwadzieścia lat w szkole średniej. Działalność pisarską rozpoczął 1995 roku /po przejściu na emeryturę/. Do tej pory napisał 22 utwory. Drukiem ukazało się 18 książek dla dzieci i młodzieży. Wydał cztery bajki dla dzieci :„Wyścig żółwia ze ślimakiem” (1999 rok), „Zima” (2000), „Będę sportowcem” (2000), „Przygoda misia łakomczucha”(2006) i trzy baśnie: „W krainie spełnionych marzeń” (1999), „Spotkanie z Milutkiem” (2006), „Tomek pogromca Krętorogich” (2006). Napisał książki z dziedziny fantastyki naukowej: „Ciekawe i z humorem część 1.” (2002), „Ciekawe i z humorem część 2.” (2003), „Spacer wśród gwiazd” (2005). Kolejna jego książka, to: „Albert Einstein i jego teorie” (2007). Jest autorem około 1200 dowcipów, które zostały wydane w serii wydawniczej: „SPOTKANIE Z HUMOREM”/ sześć tomików 1995 - 2003/. Dowcipy były drukowane w prasie i cytowane w telewizji. Napisał również książkę przygodową dla dzieci „ Przygody Aprlisa”.
www.pisarz_humorysta_tadeusz_bogacki.glt.pl
Paweł Buksalewicz

Od urodzenia mieszka w Krzywiniu (1956); absolwent Akademii Rolniczej w Poznaniu (technolog drewna-1981); absolwent Studium Rodziny na Papieskim Wydziale Teologicznym w Poznaniu (1989); działacz polityczno-społeczny, regionalista; od 1990 r. burmistrz Krzywinia (www.krzywin.pl); i autor wielu tekstów do „Wieści Krzywińskich” (od 1991); przewodniczący Społecznego Komitetu Odbudowy Kopaszewskiej Drogi Krzyżowej i Nekropolii Chłapowskich (1990 – 1997); członek założyciel Krzywińskiego Towarzystwa Kulturalnego (1996 ); współtwórca Skansenu filmowego „Soplicowo” (1999); współpomysłodawca Krajowych Zawodów Sikawek Konnych w Cichowie (2000); autor wielu artykułów historycznych – twórca terminu: marketing historyczny; redaktor I i II tomu „Z przeszłości Ziemi Krzywińskiej” (2000, 2005) entuzjasta społeczeństwa obywatelskiego, „małych ojczyzn” i programu „odnowy wsi”.ZałożycielOpublikował zbiory aforyzmów „Gołębnik moich myśli” (2004) i „Don Chichot” (2006) i „Kudłate fraszki” (Seria Wydawnicza LIBRA, Poznań 2009)Za dotychczasowy dorobek otrzymał wiele odznaczeń państwowych i branżowych; w 1997 roku był finalistą konkursu „Wielkopolski Wójt/Burmistrz Roku”, a w 2004 otrzymał wyróżnienie „Dobry Gospodarz” regionalnego pisma „Wiadomości Kościańskie”.

Ares Chadzinikolau

Bogusław Chmiel

Urodził się w 1948 roku w Krzyżu Wielkopolskim. Ukończył studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Poznańskiej. Jest absolwentem studiów podyplomowych prawa gospodarczego na Akademii Ekonomicznej w Poznaniu.
Debiutował na łamach Gazety Kujawskiej we Włocławku w 2002 roku. Jest autorem pięciu tomików wierszy wydanych przez Nauczycielski Klub Literacki we Włocławku. Gdy morze cicho szumiało(2002), Zatrzymane chwile(2003), Piękno pamięcią malowane(2005), Nadnoteckie krajobrazy(2005), Świat moich śladów(2007). Jego wiersze publikowane były w Gazecie Kujawskiej, „Twórcach Regionu” – piśmie Nauczycielskiego Klubu Literackiego we Włocławku jak również w miesięczniku literackim Akant. Jest mu bliska poezja liryczna. Jest uczuciowo związany z morzem i wiele utworów dotyka tego właśnie tematu. Często sięga do metafizyki i pyta o wartości duchowe.

Piotr Chrzczonowicz

Urodził się w Nowej Rudzie w 1962 roku. Debiutował na łamach "Słowa Polskiego"w 1996 roku. Absolwent wydziału polonistyki Uniwersytetu Wrocławskiego.
W 1993 roku był stypendystą Niezależnej Kultury Jerzego Giedroycia w Paryżu. Opublikował zbiory :"Przemijanie"-1997, "Zawierzenie"-1998 (wersja polsko-francuska), "Sens istnienia"-2000,"Sceny z życia"-2002,"Morskie psalmy"-2007 (tomiki tłumaczone na język niemiecki). Jego wiersze publikowane były w wielu antologiach poezji, między innymi w antologii "Wiatr wieje kędy chce"- 2005, w Antologii Poezji Polskiej XX wieku"- 2006, w "Strofach O Wielkopolsce"-2006, w "Almanachu Międzynarodowego Listopada Poetyckiego"-2006.
Piotr Chrzczonowicz zajmuje się badaniami nad związkiem poezji C.K.Norwida z polską poezją emigracyjną po 1945 roku.Pierwszym recenzentem jego wierszy był nieżyjący już prawnuk Norwida poeta Jerzy Kozarzewski. Autorem wstępów do tomików jest profesor Jan Miodek. Promocje tomików odbywały się w Paryżu - 1994, w sali Ignacego Paderewskiego, w Auli Leopoldina Uniwersytetu Wrocławskiego - 2000,w Pałacu Radziwiłłów w Antoninie - 1998, w Klubie Muzyki i Literatury we Wrocławiu - 2003. Wiersze prezentowane były wielokrotnie w Polskim Radio Wrocław, w Polskim Radio Szczecin, w Polskim Radio Bis.

Jerzy Cwaliński

Ryszard Danecki

Urodził się 23 sierpnia 1931 roku. W czasie wojny był członkiem konspiracyjnej organizacji harcerskiej Szare Szeregi. Za udział w walkach o wyzwolenie Poznania otrzymał medal i odznaczenie bojowe „Weterana 8 Gwardyjskiej Armii”. Od 1945 roku należał do 21 PDH im. T. Rejtana – z niej właśnie wyodrębnił się Harcerski Chór Chłopięcy „Miniaturka” Jerzego Kurczewskiego, w którym śpiewał i był dyrygentem. Uczył się w Konserwatorium Muzycznym. Maturę w I Liceum im. K. Marcinkowskiego zdał z wyróżnieniem i podjął pięcioletnie studia w Instytucie Literackim im. Gorkiego w Moskwie.
Pływał jako rybak w Kaspijskiej Flocie: jego portem macierzystym był Derbent w Dagestanie. Oprócz podróży literackich po krajach Europy wędrował także po Azji Środkowej i Kaukazie. Jest wiceprezesem Wielkopolskiego Oddziału Marynistów Polskich.
Przez 40 lat pracował jako publicysta kultury i krytyk teatralny w prasie poznańskiej: w „Gazecie Poznańskiej”, „Tygodniku Zachodnim” (był jego współzałożycielem), „Ekspresie Poznańskim”.
W roku 1952 zadebiutował w „Głosie Wielkopolskim” poematem o Poznaniu. Jest współzałożycielem Grupy Poetyckiej Wierzbak, współorganizatorem ogólnopolskich Poznańskich Listopadów Poetyckich, związał się twórczo z kabaretem „Żółtodziób”, sceną operową „Pro Musica” i Piwnicą Jazzową „Browar”.
Pierwszy zbiór jego wierszy „Czarny sześcian ciszy” ukazał się w roku 1958. Jest autorem kilkudziesięciu książek poezji i prozy, utworów scenicznych, librett oper kameralnych i kantat, przekładów poezji z niemieckiego, rosyjskiego i angielskiego. Jego wiersze przetłumaczono na ponad 30 języków – w tym na liczne pozaeuropejskie… W roku 2006 ukazał się tom „Z tarczy słonecznej wypadają włócznie złote”.
Jest laureatem wielu nagród m.in. „Czerwonej Róży”, XIV Międzynarodowego Konkursu o Nagrodę Księżnej Agha Khan we Francji, Nagrody Miasta Poznania, Ministra Kultury i Sztuki, Nagrody Literackiej Ministra Obrony Narodowej, Nagrody im. J. Kasprowicza, nagrody Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.
Za swoją twórczość i działalność społeczną otrzymał wiele odznaczeń m.in. „Zasłużonego Działacza Kultury”, „Złotą Odznakę Honorową Związku Chórów i Orkiestr”, „Zasłużonego dla Książki”, „Zasłużonego Pracownika Morza”, statuetkę „Hipolita”, „Medal Edwarda Raczyńskiego”, statuetkę „Dobosza Powstania Wielkopolskiego”, „Zasłużonego dla Wielkopolski” oraz Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.

Tomasz Leliwa – Danecki

Urodził się w roku 1958. Studiował filozofię na UAM w Poznaniu. Ukończył jednak pomaturalne Technikum Rolnicze. Pracował m.in. w Ogrodzie Botanicznym UAM, w hospicjum i przez długi czas w Instytucie Ochrony Roślin. Jednocześnie w latach 1983 – 1988 był studentem Papieskiego Wydziału Teologicznego. Drukował swoje opowiadania m.in. w „Wiadomościach Kulturalnych”, w „Lewą Nogą”, w kwartalniku „B -1” ukazującym się w Dortmundzie. W roku 1992 został finalistą ogólnopolskiego konkursu poetyckiego o „Złoty Samowar”, zdobył nagrody w ogólnopolskich konkursach literackich „Konfrontacje 94” i „Limes 95”.
Opublikował trzy tomy opowiadań „Naleśniki po amerykańsku” ( 1994) , „Złoty pył demokracji” ( 1995) oraz „Syberyjskie tulipany” (2006).

Zygmunt Dekiert

Urodził się 04.02.1946 w Szamotułach, mgr pedagogiki, absolwent Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza. Mieszka i pracuje w Poznaniu.
Pierwsze utwory poetyckie powstają latem 1998 r. Od 1999 roku – członek Klubu Literackiego C.K. „ZAMEK” – aktualna nazwa Klubu -„DĄBRÓWKA”.
W roku 2003 – pierwsze miejsce w Konkursie poetyckim „ Poznań Poetów” - wiersz pt. „ XXI WIEK”, opublikowany w Gazecie Zamkowej – listopad 2003.
Od tego momentu wiele wierszy doczekało się publikacji w periodykach literackich, np. „Akant”, w Protokóle Literackim, Gazecie Zamkowej, Gazecie Kulturalnej, Wyzwolenie – Obrzeża –itd.Utwory Z. Dekierta zagościły również w almanachu pt. „ARKA” – wydanym w 2005 r. z okazji 35 -lecia Klubu Literackiego C.K. „ZAMEK”, w antologiach poezji: pt. „ ZGODA NA ADOPCJĘ BIEDRONKO” - roku 2006 i „ZA POWIETRZE, JABŁKA I MIŁOŚĆ” – roku 2007 -Stowarzyszenie Ekologiczne w Barcinie. W 2007 roku – wiersz pt. „Zagubiony czas” - opublikowano w antologii VII –go Agonu Poetyckiego „Akantu” – pt. „ PIĘKNO JEST PO TO ...”. W roku 2004 – debiut książką poetycką „Afrodyta w zapachu tęsknoty”. Druga książka - pt. „Łza pomarańczy”- zostaje wydana w roku 2006.
„Dywagacje okazjonalne” – 2008 r. W roku 2008 pojawiają się pierwsze próby prozatorskie i krytycznoliterackie drukowane m. in. w „Akancie”. Jest też autorem tekstów do widowiska muzycznego – „NIEBIAŃSKA MUZYKA” – 05.04.2008 – Wrocław, zorganizowanego po raz pierwszy w Polsce przez brytyjską firmę - KUCHNIA BOGA.

* Jerzy Fryckowski

Urodził się 16.02.1957r. w Gorzowie Wielkopolskim. Mieszka i pracuje jako nauczyciel w Dębicy Kaszubskiej. Poeta, satyryk, krytyk literacki, dziennikarz, animator kultury. Jego twórczość była tłumaczona na język: angielski, francuski, litewski, hindi, czeski, serbski i słoweński. Wielki Przyjaciel Psów. Zakochany w Wilnie. Do tej pory opublikował: Cierpliwość ubogich (1989), Copulum abruptamae (1991), Aleja dusz (1992), Nogami do przodu (1994), Gdzie już cicho o mnie (1995), Antologia poezji wigilijnej (1995), Zaufać ślepcom (1997), Treny (1999), Kroki na suficie (2004), Słowa bielsze od śniegu. Antologia poezji wigilijnej (2006), Kiedyś nas uśpią (2007), Między tobą a snem (2007), Jestem z Dębicy (2009), Treny (wydanie poszerzone) - 2009. Jest laureatem wielu prestiżowych konkursów literackich. Jednak najwyżej ceni sobie tytuł Króla Łgarzy zdobyty w Bogatyni. Jego wiersze znajdują się również w ponad dwustu antologiach i almanachach. e-mail: jerzy-fryckowski@wp.pl

Krzysztof Galas

Urodził się w Poznaniu w 1964 r. Jest osobą niewidomą. Ukończył znane Studium Pomaturalne Masażu Leczniczego dla niewidomych w Krakowie.
Debiutował tomikiem poezji ,,Róża Przeznaczeń” w 2004 r. Kolejne książki to: ,,Płoszenie Chwil” 2005 r., ,,Wizerunki Godzin” 2006 r. Kolejny zbiór wierszy ,,Na Powiece Ziemi” jest już złożony do druku.
Od 2006 r. jest członkiem Związku Literatów Polskich.
Jako masażysta od dwudziestu trzech lat prowadzi z powodzeniem gabinet masażu leczniczego.
Jest byłym sportowcem, zdobył 38 medali na mistrzostwach Polski w pływaniu w kategorii niewidomych. W 1980 r. zajął IV miejsce na Igrzyskach Paraolimpijskich w Arhem w Holandii.
Działa społecznie jako wiceprezes Stowarzyszenia ,,Być Potrzebnym”, które wydaje książki mówione dla osób niewidomych i słabo widzących, wspiera oraz organizuje akcje dla uczniów z Ośrodka Szkolno–Wychowawczego dla Dzieci Niewidomych i Słabo Widzących w Owińskach oraz dla absolwentów tej szkoły.
Główne zainteresowania to medycyna, literatura, sport. Śpiewa i gra na gitarze.

Helena Gordziej

Helena Gordziej urodziła się w Poznaniu. Po maturze podjęła pracę w administracji państwowej. Ponad trzydzieści lat przepracowała w różnych wydziałach Urzędu Wojewódzkiego w Poznaniu. Za prace w tej instytucji otrzymała branżowe odznaczenia i nagrody.
Debiutowała wierszami w „Gazecie Poznańskiej” w roku 1970. Pierwszy tomik poetycki „Odchodzące pejzaże” ukazał się w 1979 roku. Kolejne tomiki to: „Między nowiem a pełnią” (1983), „Spragnione źródła” (1985), „Sercem przy ziemi” (1986), „Wierność wahadła” (1987), „Siejba milczenia” (1988), „Sługi rozdroży” (1990), „Po stronie słońca” (1991), „Kredą i cierniem” (1991), „Szczony i pindy od Chwaliszewa do Wildy” (1991), „Kształty chwil” (1992), „Wchodzę w wiersz” (1993), „Narastanie krzyku” (1994), „Przedsionek milczenia” wybór (1995), „W obecności gwiazd” (1995), „Tętnice wiosen” (1995), „Dojrzewanie czerni” (1996), „Sławni w wierszach” (1996), „Koleiną czasu” (1997), „Witraże godzin” wybór (1998), „Dekalog jutra” (1998), „Liturgia samotności” (1999), „W obnażonym sadzie” (2000), „Skazani na mrok” (2000), „Zanim zgaśnie dzień” (2001), „Dzień w kolorze piasku” (2002), „Czciciele nowiu” (2002), „Wariacje schodzącej planety” (2003), „W matni horyzontu” (2003), „Mszał widnokręgu” (2004), „Trzeźwy ból” (2005), „Ponaglanie świtów” (2005).
Wydała książki dla dzieci: „Zegarynka” (1987), „Chodaczek i Truchcik” (1994) oraz powieści: „Ładny pogrzeb” (2000), „Bramy czasu” (2005).
Wiersze Heleny Gordziej znajdują się w „Antologii Tysiąclecia” IRBIS (1998) oraz w innych antologiach, a także w podręcznikach szkolnych.
Jej poezja jest przetłumaczona na języki obce: czeski, grecki, niemiecki, rumuński, serbsko- chorwacki i ukraiński.
Jest laureatką licznych nagród. Między innymi: Funduszu Literatury, XV Międzynarodowego Listopada Poetyckiego, Międzynarodowego Kongresu Poetów w Lublinie, Nagrody im. Jana Kasprowicza.
Nazwisko Heleny Gordziej znajduje się w Wielkiej Księdze Miasta Poznania.

Zbigniew Gordziej

Zbigniew Gordziej urodził się 5 września 1951 roku w Poznaniu. Absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
Aktualnie kieruje Domem Pomocy Społecznej w Jarogniewicach, w którym przebywają osoby niepełnosprawne fizycznie, w tym niewidome i ociemniałe.
Debiutował wierszem „Rozmowa” opublikowanym w „Przeglądzie Konińskim” w roku 1982. Pierwszy zbiór jego wierszy „Bezdomni w Domu” ukazał się w roku 1992 w Poznaniu. Kolejne tomiki: „Trzecia w układzie” (Poznań 2000), „Na skraju pamięci” (Poznań 2002), „W jaskiniach dni” ( Poznań 2003), „Erupcja milczenia” (Poznań 2005), wybór wierszy „Sonata Zagłady” (Poznań 2006), „Twarz jutra” (Poznań 2007). Jest także autorem zbioru opowiadań „Prokop” (Poznań 1997) oraz „Spotkanie z karłem” (Poznań 1999). Jego wiersze zostały zamieszczone w almanachu „Przedpole” (Poznań 1986), oraz w języku polskim i niemieckim w tomach zbiorowych „Interpretacje. Wiersze. Gedichte” ( Poznań 2001), „W świecie słów. In der Welt der Worte” (Wągrowiec 2002), „Podróż sentymentalna. Sentimentale Reise” (Wągrowiec 2003). Współautor poetyckiego tomu „Pocałunek Erato. Der Kuss der Erato” (Poznań 2004), w którym wiersze zamieścili poeci polscy i niemieccy. Opowiadanie „Polowanie” ukazało się w almanachu „Żywa droga” (Poznań 1986). Wiersze i utwory prozatorskie zamieścił w polskich i zagranicznych czasopismach literackich, w prasie regionalnej i lokalnej, w Polskim Radiu, w telewizji. Poezję Zbigniewa Gordzieja przetłumaczono także na język czeski i hiszpański.
Publikował felietony i inne artykuły w prasie lokalnej. Przez pewien czas był sekretarzem, a następnie redaktorem naczelnym gazety „Tydzień Ziemi Śremskiej”.
Pracując w Domu Pomocy Społecznej w Chwałkowie pisał scenariusze dla teatru „Krąg”, w którym występowały osoby umysłowo upośledzone.
Jest laureatem ogólnopolskich konkursów literackich: „Milowego Słupa” (Konin 1985), o Statuetkę „Drewnianej Sowy” (Gostyń 1985), im. Zdzisława Morawskiego (Gorzów Wielkopolski (Poznań 2005).
Zbigniew Gordziej Otrzymał: Srebrny Krzyż Zasługi (1999), Brązowy Krzyż Zasługi (1983), Medal 40 – Lecia Polski Ludowej (1984), Odznakę Honorową „Za Zasługi dla Województwa Poznańskiego” (1980), Odznakę „Zasłużony Działacz Kultury” (2002), Srebrny Medal „Za Zasługi dla Pożarnictwa” (1993), Srebrną Odznakę „Zasłużony Działacz Ligii Obrony Kraju” (1990), Medal „Za Zasługi dla Oświaty Leszczyńskiej” (1993), Nagrodę Ministra Pracy i Polityki Socjalnej „Za Wybitne Osiągnięcia w Zakresie Pomocy Społecznej w Dziedzinie Pomocy Instytucjonalnej w Kategorii Indywidualnej (1993).
W dniu 25 stycznia 2007 roku został wybrany prezesem Zarządu Związku Literatów Polskich Oddział w Poznaniu.

Dominik Górny

Dominik Górny doktorant u prof. dr hab. Waldemara Łazugi, absolwent Wyższej Szkoły Nauk Humanistycznych i Dziennikarstwa. Student prawa na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Dziennikarz prasowy i radiowy. Asystent Zarządu i Członek Związku Literatów Polskich Oddział w Poznaniu. Twórca pierwszego zwartego opracowania monograficznego historii Międzynarodowych Listopadów Poetyckich (temat zrealizowany w ramach pracy magisterskiej nagrodzonej za najlepszą pracę dyplomową). Autor czterech książek poetyckich: Rozpalić strofy, Kwiatowa suita, Delficka przepowiednia (wydanie dwujęzyczne polsko-greckie) i Tropem światła, za którą otrzymał II nagrodę XXIX Międzynarodowego Listopada Poetyckiego. Wyróżniony w IV Agonie Poetyckim O wieniec Akantu. Laureat Nagrody Rektora WSNHiD za osiągnięcie najwyższych wyników w nauce i wyróżnienia za działalność społeczną. Aktywność literacką łączy z muzyką, grając na fortepianie i jako uczestnik seminariów kompozytorskich Jana A.P. Kaczmarka. Twórczość Dominika Górnego opublikowano m.in. w Antologii poezji polskiej XX wieku.

Krystyna Grys

Urodziła się i mieszka w Lesznie. Wykształcenie średnie. Trzydzieści lat zajmowała się krawiectwem. Pisać zaczęła w 1992 roku. W 1993 roku debiutowała fraszkami i wierszami w „Wiadomościach Kościańskich”, z którą to gazetą współpracowała przez sześć lat. W latach 1994 do 1998 roku współpracowała również z „Gazetą Poznańską” oddział w Lesznie. Pierwszy tomik „W oczach lustra” ukazał się w 1996 r. Następne ukazały się: „Fraszki spod paszki” (1997 r.), „Po drabinie gwiazd” (1998 r.), „Za progiem cienia” (1999 r.), „Osaczone uczucia” (2001 r.), „Maski czasu” (2002 r.), limeryki: „Jazda na sto dwa” (2003 r.), fraszki: „Uśmiech na co dzień” (2004 r.), wierszyki dla dzieci: „W zwierzęcym raju” (2005 r.). Kolejne tomiki: „Partytura ciszy” (2006 r.), „Oswojone okolice” (2006 r.), wierszyki dla dzieci pt. „Zwierzaki z mojej paki” (maj 2007), "Parada zwierząt" (grudzień 2008). Wiersze były drukowane w wielu Almanachach. Tłumaczone na język niemiecki.Była laureatką kilku Ogólnopolskich Konkursów Poetyckich: w Warszawie, Bielsku-Białej, Kaliszu, Środzie Wlkp., w Lesznie.
W 2004 r. za twórczość i działalność w dziedzinie kultury otrzymała nagrodę Prezydenta miasta Leszna.Jest członkiem Związku Literatów Polskich w Poznaniu, wiceprezesem Stowarzyszenia „Kontakty” przy Teatrze Małych Form w Lesznie, członkiem Leszczyńskiego Stowarzyszenia Twórców Kultury w Lesznie.Odbywa liczne spotkania: w szkołach podstawowych, liceach, przedszkolach, w bibliotekach, u seniorów, a także w Jednostce Wojskowej i w Areszcie Śledczym w Lesznie.

Janina Gzowska

Urodziła się w Sosnowcu w 1925 roku. W 1953 ukończyła studia na Wydziale Lekarsko-Dentystycznym Akademii Medycznej w Poznaniu. Należy do Związku Literatów Polskich (od 1996).Wydała zbiory poezji: „Szukam źródła” (1985), „Pojedynek na miłość” (1995), „Uciszenia” (1996), „Moja modlitwa” (1997), „Zamyślenia” (1997), „Nawet z gasnącą nadzieją” (1997), „Arka nadziei” (1998), „Optymizm w łyżce leku”(1998), „Dziennik niecodzienny” (1999), „Przechytrzyć czas” (2000).

Teresa Januchta

Urodziła się 4 lipca 1947 r. w Karolinie. Ukończyła Liceum Pedagogiczne w Trzciance, a następnie WSP w Zielonej Górze. Pracowała jako nauczyciel na terenie Wielkopolski i Dolnego Śląska, a od 1982 r. w Poznaniu. Od 1992 r. przewodnicząca Koła Literackiego przy Klubie Nauczyciela w Poznaniu. Redaguje pismo literackie „Spojrzenie”, organizuje wieczory poezji (tzw. „Wtorki Literackie”), konkursy literackie (m.in. Ogólnopolski Konkurs Literacki pod hasłem „Nie pochłonie nas ekran”). Od 2003 r. członek ZLP, w latach 2005-2007 sekretarz Oddziału ZLP w Poznaniu. Debiut poetycki w 1984 r. we Wkładce Literackiej „Głosu Nauczycielskiego” wierszem „Krajobraz dzieciństwa”. Laureatka wielu konkursów literackich publikowała wiersze, opowiadania i recenzje w prasie literackiej (m.in. „Akant”, „Najprościej”, „Pomosty”, „Obrzeża”) oraz w almanachach i antologiach (m.in. „Strofy o Wielkopolsce”, „Drugi puls”, „Czas nie zapisany” – redaktor, „Tętno godzin” – red. „Była, jest i będzie – jak matka”, „Cud, który trwa” itd.). Redaktor antologii poezji religijnej „W promieniach miłosierdzia”. Wydała tomiki wierszy: „Przed światłem” (1989), „Na trzepaku” (1993) – dla dzieci, „Na rozstajach” (1999), „Zwierzowiec” (1999) – dla dzieci, „Ścieżki dostępu” (2003), „Cztery kroki od ogródka” (2007) – dla dzieci, "Powracające przestrzenie" (2007), "W różowym domku Milenki" (2008) - dla dzieci oraz powieść "Cierpki smak rajskich jabłek" (2008).

Zdzisława Kaczmarek

Urodziła się i wychowała na Kujawach ( Święte, Raciążek, Ciechocinek, Nieszawa).
Jest absolwentką polonistyki ( UMK Toruń 1966 ).Poprzez pracę nauczycielską związana z Nowym Tomyślem .Mieszka we Lwówku .Należy do Poznańskiego Oddziału ZLP, jest członkiem zarządu tego oddziału.
Dotychczas ukazały się następujące książki poetyckie autorki :„Poznaj gościnę przydrożnego kamienia” (1985), „Gwiazd spadających nie liczę”(1989), „Jak najdalej od siebie”(1992), „Wyjęta z granic cienia”(1993), „Najwierniejszy z nieprzyjaciół”(1993), „W ciszy horyzontu”(1998), „I napijemy się z jednego źródła”(2003), „Ptaki pustych gniazd” (2006)
Od 2003 r. wydaje jako Z. Jaskulska Kaczmarek
Utwory poetyckie Z.Kaczmarek znajdują się też w wielu wydawnictwach zbiorowych. Wybrane utwory zostały przetłumaczone na kilka języków europejskich, były drukowane w prasie czeskiej i niemieckiej.
Tomiki „Wyjęta z granic cienia” oraz „Najwierniejszy z nieprzyjaciół” otrzymały I nagrodę w Ogólnopolskim Konkursie na Książkę Poetycką organizowanym co dwa lata przez ZG ZNP.(Warszawa 1995)
Zbiór wierszy pt. „I napijemy się z jednego źródła” został wyróżniony podczas Międzynarodowego Listopada Poetyckiego w Poznaniu w 2003 r. Ostatni tom zatytułowany „Ptaki pustych gniazd” otrzymał również wyróżnienie XXIX MLP w 2006r.
e- mail: zuzola143@wp.pl

Irena Kiełczewska

Urodziła się w 1927 roku na Wileńszczyźnie. Z wykształcenia polonistka pracowała jako nauczyciel i metodyk przedmiotowy w Szamotułach, gdzie mieszka od 1957 roku. Od 1975 do 1992 roku pełniła funkcję przewodniczącej sekcji literackiej Klubu Nauczyciela w Poznaniu. Debiutowała w "Gazecie Poznańskiej" 1971 roku. Publikowała swoje utwory w prasie lokalnej i ogólnopolskiej (np. "Głos Nauczycielski", "Nurt", "Miesięcznik Literacki"), w licznych almanachach i antologiach (m.in. "Penetracje", "Żywa droga", "XX Łódzka wiosna Poetów", "Jan Paweł II w poezji polskiej", "Taniec Ikarów"). Wydała zbiorki poetyckie: "Między ścieżkami" (1982), "Szkic do portretu" (1990), "Pejzaże istnienia" (1990), "Nim pieśń odmieni" (1991), "Uwierzyć w miłość" (1994), "Na zasiew" (1998). Niejednokrotnie otrzymywała nagrody i wyróżnienia w konkursach literackich i recytatorskich (m.in. I nagrodę w Turnieju Jednego Wiersza w Gdyni - 1974, I nagrodę w Ogólnopolskim Konkursie Literackim w Pile w 1984 roku).

Wanda Kocięcka

Maksymilian Bart – Kozłowski

Maksymilian Kozłowski - poeta, prozaik, dramaturg, publicysta - urodził się 9 września 1936 roku w Fordonie (obecnie dzielnica Bydgoszczy). Matka Marianna pochodziła z Kieleckiego, ojciec Józef z Wielkopolski. Po skończonej II wojnie światowej jako dziesięciolatek nie umiał pisać ani czytać. Z mozołem nadrabiał straty w nauce i w wieku piętnastu lat ukończył szkolę podstawową, zaliczając nieraz w jednym roku szkolnym dwie klasy. Nienajlepsza sytuacja materialna z przyczyny licznego rodzeństwa zmusiła Maksymiliana do opuszczenia rodzinnego domu. Mając 15 lat rozpoczął pracę w Ursusie pod Warszawą jako goniec. Następnie przeniósł się na Śląsk. Uczęszczał do szkoły górniczej w Szopienicach. Pracował zmiennie w kilku kopalniach węgla oraz w hucie. W roku 1959 powrócił do Bydgoszczy. Pracował m.in. w Fabryce Opakowań Blaszanych i Zakładach Rowerowych „Romet”. W zawodach robotniczych Maksymilian Kozłowski przepracował znaczną część swego życia. Mając blisko czterdzieści lat zdaje z wyróżnieniem maturę. Od tej chwili pracuje w administracji różnych przedsiębiorstw aż do emerytury.
Debiutuje jako poeta równocześnie w „Poezji” i „Nowej Wsi” (1969r.). Jego ojcem chrzestnym w literaturze był literat warszawski Tadeusz Chudy.
Maksymilian Kozłowski licznie publikował utwory literackie w prasie literackiej, jak i na antenie Polskiego Radia. Wielokrotnie był także nagradzany w konkursach literackich na terenie całego kraju, począwszy od nagrody w XIV Ogólnopolskim Turnieju Poezji Społecznie Zaangażowanej „Czerwonej Róży” (1973) i w konkursie „Rubinowej Hortensji” (1975). Za całokształt dorobku twórczego otrzymał nagrodę artystyczną „Artura”.
Wydał zbiory wierszy: „Taniec delfina” (1977), „A na ziemi dzwonem” (1978), „Moja wasza obecność” (1978), „Gdziekolwiek jest konwalia” (1981), „Zwierzenia” (1982), „Psalmy użyteczne” (1987), „Wygnanie w wieczność” (1990), „Ukrzyżowanie ziemi obiecanej” (1991), „Wiersze o miłości” (1992), „Krzyk oszukanych” (1992), „Księga domu” (1993), „Lot brylantowych ptaków” (1993), „Kainowe wiano” (1994), „Posłuchaj Julianie” (1996), „Innej pogody czas” (1998), „Człowieczy poemat” (2000), „Oratio recta” (2003), „Za wcześnie na noc” (2004), „Coraz dalej do Itaki” (2006).
Wiersze Maksymiliana Barta – Kozłowskiego znajdują się w licznych antologiach, a także w podręcznikach szkolnych.
Wydał także tomy prozy: „Opowiadania na czas podróży” (1997), „Daleko od San Marino” (1999), „W drodze do Efezu” (1999, powieść nagrodzona w ogólnopolskim konkursie im. Mikołaja Reja), „Pochyleni w słońcu” (2001), „Barwy minionego czasu” (2003), „Wyjście z doliny Eszkol” (2004, powieść nagrodzona w ogólnopolskim konkursie im. Stefana Żeromskiego). W 2007r. ukaże się powieść „Tamte dni, tamte lata” nakładem Komo-Graf Ożarów Mazowiecki.
W 2007r. Deutsches Polen-Institut z Darmstadt w Niemczech zamieścił w swych zbiorach, dotąd niepublikowaną, powieść Maksymiliana Kozłowskiego pt. „Odzyskane niebo”.
W 2005 roku pisarz otrzymał Brązowy Krzyż Zasługi (2007), a we wcześniejszym okresie: odznakę „Zasłużony Działacz Kultury” (1980), Odznakę Honorową „Za Szczególne Zasługi dla Województwa Bydgoskiego” (1988), Medal Honorowy im. Jakuba Wojciechowskiego, Złotą Odznakę Polskiego Związku Niewidomych (2003).
Należał do Koła Młodych ZLP (1974 – 1981), Grupy Faktu Poetyckiego „Parkan” (1975 – 1981), działał w Robotniczym Stowarzyszeniu Twórców Kultury. Członek ZLP od 1992 roku.
Od 20 lat mieszka w Mogilnie, na pograniczu Kujaw i Wielkopolski. Bart to pseudonim literacki Maksymiliana Kozłowskiego.

Paweł Kuszczyński

Poeta i krytyk literacki, ukończył Akademię Ekonomiczną w Poznaniu. Laureat Poznańskiej Jesieni Poetyckiej w roku 1962 oraz Międzynarodowego Listopada Poetyckiego w roku 1987. Autor tomików: „Powroty”, „Róża spadająca kwiatem”, „Nagłość chwili”, „Łąki wyobraźni”, „Widzieć choćby na chwilę”, „Być w słowie”, „Ciągle żywe okno”, „W zwierciadle źrenic”.
Wiersze publikował: w antologii współczesnej poezji polskiej „Dojrzewanie”, antologiach „Okolicy Poetów”, w almanachach poetyckich „Morwa”, „Akcenty”, „Gałąź serca”, „Kocham Was”, „Strofy o Wielkopolsce”, w czasopismach „Współczesność”, „Nurt”, „W drodze”, „Twórczość”, „Metafora”, „Tygodnik Powszchny”, „Akant”, „Arkusz”, „Okolica Poetów”, „Literacka Polska”, „Gość Niedzielny”, „Asnykowiec”, „Poezja dzisiaj”

Jolanta Nowak – Węklarowa

Dzieciństwo i młodość związała z Ziemią Czarnkowską. Po studiach polonistyki na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu pracowała w liceum ogólnokształcącym w Czarnkowie i Wągrowcu – gdzie mieszka od 1972 r. Wykształciła wiele roczników młodzieży i sama dokształcała się, kończąc m.in. Studium Podyplomowe Dziennikarstwa na Wydziale Prawa UAM w Poznaniu.
Debiutowała w 1970 r. zbiorem wierszy „Moje ręce”. W ciągu 30 lat wydała następujące tomiki poezji: „Trwająca chwila”, „Wstępuję w jesień”, „W twarzy obrazów”, „Obdarzeni niebem i ziemią”, „Lekcja z Hamleta”, „Przytul mnie Europo”, „Stroję się w sentymenty”, „Między bliznami rzek”, „Bukiet jubileuszowy”, „Spokój i niepokoje”, „Utracone raje”, „W słowach i milczeniu”, „Drzwi do człowieka”, „Bez makijażu”. Opublikowała też zbiór opowieści „Buntownice” - 1991. Laureatka nagród literackich. Odznaczona: Złotym Krzyżem Zasługi i złotymi odznakami honorowymi za wkład w rozwój kultury województw: pilskiego, poznańskiego i leszczyńskiego”. Za upowszechnianie kultury, pracę dziennikarską i działalność społeczną w 2002 r. została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Od 1990 r. z pasją uprawia dziennikarstwo – aktualnie związana z „Tygodnikiem Wągrowieckim”. Zaangażowana w sprawy „Małej Ojczyzny” jako radna trzech kadencji Rady Miejskiej w Wągrowcu.

Lech Lament

Urodzony w Turku 22 lutego 1955 roku. Wykształcenie średnie techniczne. Mieszka w Turku i pracuje w AS PAK w Turku. Jest członkiem Związku Literatów Polskich Oddział w Poznaniu. Debiut literacki - 1976 rok. Tworzy poezję, twórczość dziecięcą -
widowiska. Wydał: "Lęk przestrzeni", "Człowiek tragiczny albo kwiat uwikłany", "Z wieży tybińskiej", "Byłem uczniem Chrystusa", "Strategia bezmiarów", "Zapiski czarnoksiężnika", "Sprzymierzeńcy księżyca" oraz zbiór wierszy dla dzieci „ Jak pięknie jest na ziemi". Rodzaje uprawianych sztuk plastycznych: rysunek, grafika, grafika komputerowa, malarstwo, płaskorzeźby. Pisze teksty do piosenek i komponuje piosenki. Zaprasza na swoją stronę internetową - www.tymoteusz.com.pl

Anna Landzwójczak

Urodziła się w Smolicach (1956), wychowała we Wschowie. Obecnie mieszka we wsi Turowo, gmina Pniewy. Absolwentka Politechniki Poznańskiej, pracuje w gimnazjum jako nauczyciel matematyki. Debiut prasowy w roku 1984, pierwszy zbiorek poezji wydała w 2001 roku. Jest autorką trzech tomików poezji: „Stawiam na siebie” (2001), „Po bezdrożach” (2008), „Ponad codzienność” (2009). Jej wiersze drukowano w almanachach (Pałac Kultury-Poznań ‘87, „Erotyki”-Lubin ’88, „Głogowskie Preludia”-Głogów ’87), antologii „Krzyż-Drzewo Kwitnące” oraz prasie ogólnopolskiej i ukraińskiej.

Członek Poznańskiego Oddziału Związku Literatów Polskich od 2010 r.

Adam Lewandowski

Urodził się 17 grudnia 1958 r. w Śremie. Ukończył Wyższą Szkołę Pedagogiczną w Zielonej Górze, Uniwersytet Adama Mickiewicza w Poznaniu, Uniwersytet Warszawski, Politechnikę Poznańską oraz studia doktoranckie na Akademii Ekonomicznej w Poznaniu. Pracował jako nauczyciel, aktualnie pracuje w administracji samorządowej.
Zadebiutował w 1995 roku. Pierwszy tom poezji „Biorąc wszystko co ukryte” (Powiatowa Biblioteka Publiczna w Nowym Tomyślu) ukazał się w 1999 r. Oprócz tego wydał następujące tomiki: „Codziennik. Deník” (Reklamki Agentura Migen – Czechy, 2002, w języku polskim i czeskim), „Kręte ulice” (WIGO Poznań, 2003), „Drzewa niby ludzie” (WIGO Poznań, 2005). Jego wiersze znalazły się w publikacjach zbiorowych: „Śremskie uliczki” (Publiczna Biblioteka im. Heliodora Święcickiego w Śremie, 2001), „W świecie słów. In der Welt der Worte” (Wydawnictwo Zamlewski Poznań, 2002), „Śremski wernisaż” (BETMOR Poznań, 2007), „Powidoki Listopada” (ZLP Poznań, 2007). Przetłumaczył z języka czeskiego na polski wiersze Richarda Sobotki „Kroki w liściach”, Śrem 2000. Swoją poezję zamieścił w czasopismach literackich. Od 1996 roku publikuje w dwumiesięczniku „Gazeta Śremska” cykliczne eseje na temat twórczości nieżyjących poetów.

* Jerzy Fryckowski